Wersje Windows 7 Foundation jak i Ultimate oferują możliwość instalacji systemu na wirtualnym dysku twardym, czyli w pliku VHD. Virtual Hard Drive (VHD) to otwarty format zapisu stosowanych w rozwiązaniach wirtualizacyjnych Microsoftu – dokładnie ten sam, którego używamy w Virtual PC 2007, Virtual Server 2005 oraz Hyper-V.

Podczas startu komputera, pierwszym procesem jaki wykona nasza jednostka będzie bootowanie, czyli wykrycie nośnika zawierającego sektor startowy. Może to być płyta DVD, pamięć USB lub dysk twardy. Kolejność, w której komputer sprawdza poszczególne nośniki znajdziemy w ustawieniach bootowania wchodząc w do biosu.

Nasz system zostanie zainstalowany z płyty zatem wchodzimy do biosu i ustawiamy opcję FIRST BOOT DEVICE na CD/DVD czyli sprawiamy by komputer w pierwszej kolejności szukał systemu operacyjnego na płycie DVD. Po ustawieniu w/w opcji zapisujemy zmiany. Po ponownym rozruchu, nośnik z instalacją systemu zostanie wykryty. Naciskamy dowolny klawisz w celu uruchomienia instalatora.

Rysunek 1. Rozruch.

Rysunek 1. Rozruch.

Instalator systemu został uruchomiony. Ustawiamy język i klikamy Dalej.

Rysunek 2. Ustawiamy język.

Rysunek 2. Ustawiamy język.

Po ustawieniu języka i pojawieniu się głównego okna kreatora instalacji systemu Windows 7 wciskamy kombinację klawiszy Shift + F10.

Rysunek 3. Główne okno kreatora instalacji systemu.

Rysunek 3. Główne okno kreatora instalacji systemu.

Powyższa czynność powinna otworzyć okno wiersza poleceń.

Rysunek 4. Okno wiersza poleceń.

Rysunek 4. Okno wiersza poleceń.

Aby przeprowadzić instalację na wirtualnym dysku, w pierwszej kolejności musimy sprawdzić czy istnieje partycja, na której zostanie utworzony plik vhd. Jeśli partycja nie istnieje, tworzymy ją za pomocą narzędzia diskpart, jeśli istnieje, pomijamy te kroki. Przyjmijmy, że partycja nie istnieje, zatem w wierszu poleceń wydajemy polecenie diskpart.

Rysunek 5. Uruchomienie narzędzia diskpart w celu utworzenia partycji.

Rysunek 5. Uruchomienie narzędzia diskpart w celu utworzenia partycji.

W następnej kolejności w wierszu poleceń wydajemy polecenie list disk. Polecenie to wyświetli nam listę wszystkich dostępnych dysków zainstalowanych w komputerze.

Rysunek 6. Wyświetlanie listy zawierające wszystkie dostępne dyski.

Rysunek 6. Wyświetlanie listy zawierające wszystkie dostępne dyski.

Wiemy już, że w naszym komputerze jest zainstalowany jeden dysk. Teraz za pomocą polecenia select disk 0 wybierzemy dysk, na którym będziemy wykonywać dalsze operacje. 0 oznacza numer dysku. W zależności od ilości dysków zainstalowanych w komputerze będzie to inny numer.

Rysunek 7. Wybór dysku za pomocą polecenia select disk.

Rysunek 7. Wybór dysku za pomocą polecenia select disk.

Wybraliśmy dysk, teraz sprawdzimy, czy na dysku znajdują się partycje. W wierszu poleceń wpisujemy list partition.

Rysunek 8. Wylistowanie utworzonych partycji.

Rysunek 8. Wylistowanie utworzonych partycji.

Narzędzie diskpart (tak jak na początku założyliśmy) zwróciło nam komunikat informujący o tym, że na dysku nie ma utworzonych partycji. Idąc alej tym tropem tworzymy partycję podstawową. W tym celu wydajemy polecenie create partition primary.

Rysunek 9. Tworzenie partycji podstawowej za pomocą komendy create partition primary.

Rysunek 9. Tworzenie partycji podstawowej za pomocą komendy create partition primary.

Poleceniem list partition sprawdzamy, czy partycja podstawowa faktycznie została utworzona.

Rysunek 10. Wylistowanie utworzonych partycji.

Rysunek 10. Wylistowanie utworzonych partycji.

Po utworzeniu partycji podstawowej poleceniem assign letter=c przypisujemy jej literę dysku, gdzie c, to litera dysku.

Rysunek 11. Przypisywanie litery dla dysku.

Rysunek 11. Przypisywanie litery dla dysku.

W kolejnych krokach wybierzemy partycję pierwszą, ustawimy ją na aktywną oraz sformatujemy jako ntfs.Zatem po utworzeniu partycji podstawowej, za pomocą polecenia select partition 1 wybieramy partycję pierwszą w celu przeprowadzenia na niej kolejnych operacji.

Rysunek 12. Wybór partycji, na której zostaną przeprowadzone dalsze czynności.

Rysunek 12. Wybór partycji, na której zostaną przeprowadzone dalsze czynności.

Poleceniem active ustawiamy ją jako aktywną.

Rysunek 13. Ustawienie aktywnej partycji.

Rysunek 13. Ustawienie aktywnej partycji.

Ostatnim krokiem będzie jej sformatowanie poleceniem format fs=ntfs

Rysunek 14. Formatowanie partycji.

Rysunek 14. Formatowanie partycji.

Po kilkunastu minutach program Diskpart pomyślnie sformatował wolumin, o czym zostaniemy poinformowani w stosownym komunikacie.

Rysunek 15. Formatowanie dysku zostało zakończone.

Rysunek 15. Formatowanie dysku zostało zakończone.

Teraz, gdy mamy już na dysku utworzoną i przygotowaną partycję gotową do zapisu plików, tworzymy na niej poleceniem create vdisk file=C:\Windows7.vhd maximum=16000 wirtualny dysk o nazwie Windows7 i rozmiarze 16 giga.

Rysunek 16. Utworzenie wirtualnego dysku.

Rysunek 16. Utworzenie wirtualnego dysku.

Po utworzeniu wirtualnego dysku VHD wybieramy utworzony plik wpisując w wierszu poleceń komendę select vdisk file=C:\Windows7.vhd

Rysunek 17. Wybór utworzonego wirtualnego dysku.

Rysunek 17. Wybór utworzonego wirtualnego dysku.

Plik wirtualnego dysku (w tym wypadku Windows7.vhd) podłączamy poleceniem attach vdisk.

Rysunek 18. Podłączanie wirtualnego dysku.

Rysunek 18. Podłączanie wirtualnego dysku.

Na tym etapie zakończyliśmy pracę z narzędziem diskpart. W oknie wiersza poleceń wpisujemy Exit zamykając okno.

Rysunek 19. Zamknięcie narzędzia diskpart poleceniem Exit.

Rysunek 19. Zamknięcie narzędzia diskpart poleceniem Exit.

W oknie kreatora instalacji systemu Windows 7 klikamy Zainstaluj teraz.

Rysunek 20. Główne okno instalatora.

Rysunek 20. Główne okno instalatora.

Czytamy oraz akceptujemy postanowienia licencyjne.

Rysunek 21. Akceptacja postanowień licencyjnych.

Rysunek 21. Akceptacja postanowień licencyjnych.

Wybieramy instalację niestandardową. Pozwoli to Nam na wybranie dysków, partycji oraz czystą instalację systemu.

Rysunek 22. Instalacja niestandardowa.

Rysunek 22. Instalacja niestandardowa.

Na poniższym screenie widzimy Partycję 1 utworzoną przez nas na Dysku 0 oraz dodatkowo podłączony wirtualny Dysk 1, którego plik vhd znajduje się na Partycji 1 . Wybieramy nowy dysk wirtualny jako miejsce docelowe dla instalacji systemu i klikamy Dalej. Ostrzeżenie, że system nie może zostać zainstalowany na wybranym dysku należy po prostu zignorować.

Rysunek 23. Wybór partycji, na której zostanie zainstalowany system.

Rysunek 23. Wybór partycji, na której zostanie zainstalowany system.

Po powyższym kroku kreator automatycznie rozpocznie instalację systemu, która potrwa kilkanaście minut i nie różni się niczym innej od standardowej instalacji.

Rysunek 24. Instalator rozpoczyna pracę.

Rysunek 24. Instalator rozpoczyna pracę.

Podczas instalacji system dokona kilka restartów. Po czym zobaczymy okno tworzenia pierwszego użytkownika.

Rysunek 25. Tworzenie użytkownika.

Rysunek 25. Tworzenie użytkownika.

W celu ochrony konta przez niepożądanymi użytkownikami należy zdefiniować hasło oraz podpowiedź.

Rysunek 26. Definiowanie hasła.

Rysunek 26. Definiowanie hasła.

Na naklejce dostarczonej wraz z nośnikiem odnajdujemy numer klucza produktu i wpisujemy go w tym oknie instalatora systemu. Oczywiście w tym momencie nie musimy podawać klucza. Klucz można też wpisać po zainstalowaniu systemu. Na aktywację mamy 30 dni.

Rysunek 27. Klucz produktu.

Rysunek 27. Klucz produktu.

Włączamy aktualizacje automatyczne.

Rysunek 28. Włączanie aktualizacji automatycznych.

Rysunek 28. Włączanie aktualizacji automatycznych.

Ustawiamy strefę czasową.

Rysunek 29. Ustawienie strefy czasowej.

Rysunek 29. Ustawienie strefy czasowej.

W zależności od dostępu do sieci (dom, praca, sieć publiczna) wybieramy lokalizację komputera np. domowa.

Rysunek 30. Wybór lokalizacji sieciowej.

Rysunek 30. Wybór lokalizacji sieciowej.

Po wykonaniu powyższych czynności komputer z nowym systemem operacyjnym jest gotowy do pracy.

Rysunek 31. System gotowy do pracy.

Rysunek 31. System gotowy do pracy.

Na pierwszy rzut oka, system niczym się nie różni.

Rysunek 32. Widok dysków.

Rysunek 32. Widok dysków.

Różnica, jest jedna.Instalacja całego systemu znajduje się w pliku vhd, który możemy dowolnie przenosić, kopiować, backupować.

Rysunek 33. Podgląd pliku vhd.

Rysunek 33. Podgląd pliku vhd.

Podgląd wirtualnego dysku za pomocą przystawki Zarządzania komputerem.

Rysunek 34. Podgląd wirtualnego dysku za pomocą przystawki Zarządzania komputerem.

Rysunek 34. Podgląd wirtualnego dysku za pomocą przystawki Zarządzania komputerem.

Tematy pokrewne: